بهانه ی زندگی

Rate this post

بهانه ی زندگی
هر کسی برای زندگی کردن بهانه ای دارد، یا به دنبال بهانه ای می گردد!

یک انسان سالم بهانه های سالمی خواهد داشت، و اما انسانی که سلامت روانش آسیب دیده ، بهانه بودن و بهانه زیستنش نیز بیمار گونه خواهد بود؛
بهانه های مرگ‌آفرین مانند:

می خواهم ثابت کنم بهش که…
می خواهم انتقام بگیرم
می خواهم باشم تا ببینم چگونه آنچه بر سر من آورد برسرش می آید!!!
و از این قبیل انگیزه های پر درد…

می دانم گاهی ممکن است آدم هایی در زندگی باشند که چنان آسیب هایی به ما بزنند، که فراموش کردنش به زمان زیادی احتیاج داشته باشد؛( هرچند که من معتقدم این اجازه را هم خودمان صادر می کنیم که کسی بیاید و آسیبی بزند و برود!)
اما اینکه آرزوی جبران این آسیب ها بشود، انگیزه ی بودن ما، به جای تجربه گرفتن و آدم شدن و راهی زندگی سالم تر شدن…؛
ارزش های زندگی را فراموش خواهیم کرد!،
ارزش هایی مثل، عشق، محبت، همدلی، تلاش مفید، دوست داشتن خویشتن، شاد بودن با عزیزان….

همه ی زندگی متمرکز می شود به کسی که دوستش نداریم..

همه زندگی ما رسما می شود برای همانی که نمی خواهیم برای او باشیم!

و او می شود همه ی زندگی ما !

و ما حتی دیالوگ صحبت کردن با خودمان و عزیزانمان را فراموش خواهیم کرد!
خودگویی های ما گرد افکار منفی ، و دیگر گویی هایمان گرد غر غر و شکایت و قربانی جلوه دادنمان خواهند چرخید‌…

و آنوقت چه زشت خواهد بود زندگی ..

آنوقت است که غریزه ی مرگ بر غریزه ی زندگی غلبه خواهد کرد و بیماری ها و کمبودهای روانی افزون خواهند شد!

بهانه زندگیتان کمال باشد و عشق ان شاالله.

#لیلی_نعیمی
#روانشناس_بالینی
@psychotheleilynaeemi

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *